علی زنگنه ـ عضو هیئت علمی دانشگاه

     شوشتر از دیرباز به عنوان یک «شهر رودخانه‌ای» شناخته می شد و بخش اعظم هویت تاریخی این شهر با عناصری همچون «آب، پل و رودخانه» گره خورده که این موضوع موجبات لزوم توجه و حساسیت هر چه بیشتر متولیان به مسائل مربوط به این حوزه را فراهم نموده است. «پل آزادگان» که به عنوان قدیمی‌ترین پل بر روی رودخانه کارون (شطیـط) خودنمایی می کند، این روزها به واسطه آنچه می توان از آن به‌عنوان «فقـر در حوزه‌های مختلف مدیریت شهـری» یاد کرد، در حالت احتضار قرار گرفته و تبدیل به کلکسیـونی از بی‌تدبیـری‌های هنری، علمی و اجرایی شده است.

     طرح ناموزون اما فریبندۀ «آبشار رنگین کمان» که موجبات "شکست تقارن" و برهم خوردن بیش از پیشِ منظر پل را فراهم نموده است را می توان در حکم تیر خلاصی بر پیکره این پل پیرسالهدانست! اجرای طرحی که می توانست با کمی تدبیر بیشتر در شیوۀ اجرا و گذر عاقلانه از «آسان ترین راه حل» به «بهترین راه حل» مقدمات شکوفایی بصری منطقه را فراهم نماید، اکنون با تحمیل یک کنسول ناموزون و نمایش جزئیات سازه‌ای خشک و آزاد دهنده (که اتفاقاً هیچ سنخیتی با هویت و روح تاریخی حاکم بر آن منطقه ندارد) تبدیل به نماد ناآگاهی فنی و هنری مجریان و طراحان شده است. با نگاهی گذرا به شیوۀ صحیح اجرای آبشارهای مصنوعی، مخفی کاری سازه‌ای و عدم نمایش متعلقات تأسیساتی و مکانیکی آنها را بخشی از پاسخ طراحان به پرسش‌های زیبایی شناسانه می یابیم که بی توجهی به این حوزه، باعث نقض شدن غرض اصلی کارفرمای آن (تلطیف و زیباتر شدن فضا) در پل آزادگان شوشتر شده است! اصلاح چنین خطای فاحشی که بی شک همراه با صرف هزینۀ مجدد است را می توان نشانۀ شجاعت متولیان امر دانسته و در صورت وقوع، جای تقدیر دارد.

     البته بی مهری صورت گرفته به پل آزادگان بی سابقه نیست و عبور گستاخانه لوله‌های آب از روی بازوان این پل (که گویا قرار بر موقتی بودن آنها بوده) نمایش سخیفی از بی ذوقی، بی توجهی به حقوق شهروندان، بی‌خیالی مسئولیـن امر و یا در خوشبینانه‌ترین حالت، ناآگاهی آنها نسبت به امکانات فنی موجود در مباحث مربوط به این حوزه است. امید آن می رود که مسئول رفع این سد معبـر به پشتوانۀ خواست شهروندان نسبت به اصلاح وضع موجود، همت عالی گماشته و تا حصول نتیجه نهایی و ارائه گزارش عینی به همشهریان پیش رود.  

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید