بی هیچ تردیدی، یکی از مهم‌ترین شاخص‌های اصلی در شناسایی توسعه یافتگی فرهنگ شهرنشینی «توجه به ظرافت‌ها و رعایت تشخّص شهروندی» از سوی اهالی و خصوصاً مدیران و مسئولین شهر می باشد و این دقیقاً مقوله‌ای است که شوشتر، فرسنگ‌ها با مقدمات آن فاصله دارد! گشت و گذاری بی پرسش در معابر و نگاهی هر چند سطحی به اوضاع ظاهری شهر، می تواند شاهدی بر این مدعا باشد!

     در این زمینه یکی از عینی‌ترین نمونه‌ها را می توان در کیفیت «نامگذاری و املاء» برخی از اجزا و عناصر شهر مشاهده کرد. پس از شهادت مظلومانه "سردار کجباف"، شورای نامگذاری در تصمیمی تقدیرآمیز پل شطیط را به اسم این شهید بزرگوار تغییر نام داد؛ اما در اجرای این مصوبه و با دست‌پاچگی تمام، تابلویی بر تارک این پل نصب شد که علاوه بر ناشاقولی، ترجمه "فینگلیشیِ" نام پل ـ به جای ترجمه انگلیسی ـ تعجب و تأسف آگاهان را به خود معطوف کرد! طراحان تابلوی پل شهید کجباف با اجرای "تایپ پیامکی" بجای ترجمه صحیح واژگان، بار دیگر پرچم بی سوادی و یا بی توجهی متولیان را به اهتزاز در آوردند (فلسفه نگارش دو زبانۀ تابلوهای شهری، استفاده مشترک شهروندان و توریست‌هاست؛ واقعاً گردشگران خارجی با دیدن نوشتارهای حک شده بر این تابلو چه چیزی متوجه می شوند؟!).

     مثال دیگر را می توان در نامگذاری کوچه‌های فرعی خیابان عمار ملاحظه کرد. همگی ما با موضوع شرقی و غربی بودن کوچه‌ها در دو سمت یک خیابان آشنایی داریم؛ پس چگونه است که خیابان عمار کوچه‌های غربی دارد ولی در سمت مقابل کوچه‌ها به نام خیابان دیگری نامگذاری شده است! این نابسامانی بی شک موجبات سردرگمی آدرس‌ها را فراهم می کند و جا دارد با تصمیمی عاقلانه بساط اینگونه «گاف»های بچه‌گانه برچیده شود.

    در بیان نمونه‌های دیگر قصد ورود به موضوع گم شدن چند کوچه غربی در بلوار جوادالائمه فرهنگ‌شهر را داشتم؛ که از خیر ماجرا گذشتم!

     حضرات؛ به‌هوش باشید! از آنجائیکه "مسئول" هستید، شما در مقابل اشتباهات و سهل‌انگاری‌های زیرمجموعه خود "مورد سؤال" قرار خواهید گرفت و باید پاسخگو باشید! اینگونه خطاها که با آبروی یک شهر ارتباط مستقیمی دارد در هر ده‌کوره‌ای که اتفاق بیفتد قبیح است؛ اما برای ما شوشتری‌ها که شهرمان ادعای علم و تاریخ و فرهنگ را دارد، در حد یک فاجعه است!

علی زنگنه ـ عضو هیئت علمی دانشگاه

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید